و « 1 » درجهء دوم ، خجالت و شرمندگى است از نقصان عمل و آفات آن . با وجود بذل وسع و طاقت در تكميل و تصفيهء طاعت ، و اعمال قدرت و استطاعت در اتمام اعمال عبادت ، و رؤيت توفيق و عنايت حضرت ، همچنان خجل « 2 » بود ؛ از جهت آنكه از شوب نفس و آميزش رسم خالى نيست ؛ چون آب شيرين كه بر زمين شور گذرد و « 3 » يا روى خوب كه « 4 » در آئينه طولانى بيند . « 5 » و توفير الجهد بالاحتماء من الشّهود ، و بسيار گردانيدن جهد و كوشش « 6 » به اجراى احكام ظاهر بر ظاهر . و اجراى « 7 » احوال باطن بر باطن ، به احتما 214 و اجتناب از شهود آن جهد و كوشش . كه هرچند جهد « 8 » مىنمايد چون به آن « 9 » نمىنگرد ، و از مشاهدهء كثرت آن احتما و احتراز مىكند ، باز در كوشش مىافزايد ؛ چنان كه در باب رعايت « 10 » گذشت كه « توفيرها في « 11 » تحقيرها » 215 . و رؤية العمل فى نور التّوفيق من عين « 12 » الجود . و ديدن عمل در پرتو نور توفيق از محض جود و موهبت ؛ « 13 » [ كه ] كسب و « 14 » سعى را به حقيقت در آن اثرى نباشد . و الدرجة الثالثة : إخلاص العمل « 15 » بالخلاص « 16 » من العمل ؛ و « 17 » درجه سيم « 18 » ، خالص گردانيدن عمل است از شوايب رسوم « 19 » و آفات علل ، به خلاص شدن از سمت عامليّت كه تصرّف خود از ميان « 20 » بردارى . « 21 » تدعه يسير « 22 » مسير العلم ،

--> ( 1 ) . ع : - و . ( 2 ) . ع : حجل . ( 3 ) . ع : - و . ( 4 ) . ج : - كه . ( 5 ) . ع : به بيند . ( 6 ) . ج : + هر چند مىنمايد . ( 7 ) . ج : اجزاى . ( 8 ) . ج : - جهد . ( 9 ) . ج : باز . ( 10 ) . ج : - رعايت . ( 11 ) . ع : و . ( 12 ) . ج : غير . ( 13 ) . ج : + و . ( 14 ) . ج : + كه . ( 15 ) . ع : - العمل . ( 16 ) . ج : الخلاص . ( 17 ) . ج : - و . ( 18 ) . ج : دوم . ع : سيوم . ( 19 ) . ع : + و علل . ( 20 ) . ع : ميانه . ( 21 ) . ج : بردارد . ( 22 ) . ع : تسير .